Cher


Cher is als pupje van 3 maanden in het asiel van PAWS terecht gekomen.
Ze was overal bang voor, bang voor mensen, voor honden en alle dingen om haar heen.
Afgesproken was om steeds een paar vaste vrijwilligers in haar kennel te laten zodat ze misschien haar vertrouwen zouden winnen.
Veel schoot het niet op en was er een noodkreet of ze niet naar een opvanggezin in Nederland kon komen.
Ze was vier 1\2 maand toen ze in de opvang ging, maar daar was niet direct een tuin aan het huis. Dus voordat ze haar tuigje om had en het lijntje er aan zat, had ze alles al laten lopen.
Ze was zo bang van alles, dus dan maar optillen en naar het gras dragen. Maar ook dan liet ze alles lopen.
Ze is naar een ander opvanggezin gegaan met tuin aan huis, zodat ze snel de tuin in kon.
Er kwamen al vrij snel mensen naar haar kijken naar aanleiding van het filmpje dat bij PAWS op de site stond.
Ze hadden hiervoor een bang hondje gehad en waren niet geheel onervaren hier in.
We zijn voorzichtig begonnen met een dagje logeren. Ze woonde enkele kilometers verderop van het opvanggezin, dus dat was geen probleem. Zo hebben we dat 3 daagjes gedaan. Maar de angst van Cher was te groot en te veelomvattend en ze durfde het toch niet aan met Cher.
Het opvanggezin heeft iedere dag met Cher, die ook bang in de auto was, kleine rondjes gereden. Iedere week een kwartiertje langer. Daarna op een bankje zitten en treinen voorbij laten komen, door fietsenstallingen lopen,tussen auto`s doorlopen op een parkeerplaats, bij de supermarkt staan of wat heen en weer lopen, want die rammelende karretjes zijn doodeng. Alles maar een paar minuten en maar steeds weer herhalen.
Op een hondenschool mee doen met een spelletjesdag, meer niet. Geen cursus met zit/lig/af/volg.
Als Cher ongeveer 10 maanden is komen er weer mensen naar haar kijken, we spreken af dat ze verschillende keren hier komen om met Cher te wandelen zodat ze de mensen leert kennen.
Ook het opvanggezin is een paar keer naar het schone Brabantse land af gereisd om daar te wandelen. En ze hebben Cher ook veel meegenomen naar hun huis, om dat goed te leren kennen.
Op een gegeven moment installeerde Cher zich op de bank naast de andere Grey\Galgo en de dochter kon haar aaien. Tijd voor opvanggezin om afscheid te nemen van Cher.
Cher, zo mooi hertenbruin, waarvan een ieder meteen riep “kijk net een hertje!”

Cher op weg naar een nieuwe mooie toekomst.
In een gezin die haar alle tijd gaven om te wennen.
Het gaat haar zeer goed en laatst was ze hier op visite. Ze bleef angstvallig bij haar mensen staan en dacht “wie is u ook al weer?”



Dit bericht delen:
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone