Luna

Het was een koude avond. Het vroor goed en het was een heldere nacht. Ik sta in de keuken te koken als er iemand voor het hek staat te claxoneren. We zijn maar tot 18:00 uur open en dat was al een paar uur geleden. Ik keek door het raam naar buiten en zag een auto staan. Ik dacht dat het Fermin was die weer eens de sleutel vergeten was. Ik zette het gasfornuis laag, deed de verlichting op de binnenplaats aan en liep naar de deur. Ik zag dat de auto terug naar achteren reed. Hij stopte bij de poort naar Fermins huis. Dus niets aan de hand dacht ik, Fermin kwam thuis, en ik ging verder met koken. Melissa kwam binnen en vroeg wie er stond te toeteren. Ik vertelde haar dat Fermin voor de deur stond.

Tijdens het eten kwam Melissa naar binnen gestormd! Ik moest NU mee!
Ze vond het raar dat er bij Fermin in huis geen verlichting brandde, dus ze liep naar de parkeerplaats om te kijken of zijn auto er stond. Wat ze toen zag kon ze niet geloven!
Net op het moment dat ze de poort door naar buiten liep naar de parkeerplaats zag ze een hond zichzelf nog net lostrekken van een heel kort touwtje.

Ze rende naar de keuken, we pakten de ambulance en probeerden de hond te vinden. We reden richting de snelweg, en we zagen de hond angstig rond rennen! Toen we de ambulance keerden waren we de hond kwijt. We konden de hond nergens meer vinden. Op de terug weg naar Scooby hoopten we dat we haar nog tegen zouden komen. Aangekomen bij Scooby op de parkeerplaats zagen we de hond weer lopen. Heel voorzichtig probeerden we de hond te benaderen maar haar angst won.
We besloten onze vangkooi met voer weg te zetten waar ze de hond achter gelaten hadden. We zouden elk uur gaan kijken of we de hond zagen of gevangen hadden.

Na 2 uur te hebben gewacht hadden we de hond ’s nachts om 1:00 uur in de vangkooi zitten. We besloten de vangkooi in de ambulance te zetten om geen enkel risico te lopen. We zetten de kooi in de infirmary en haalden de hond uit de vangkooi. Ze was nog jong. Jong, doodsbang en mager. Je kon aan haar nagels zien dat ze voor de jacht gebruikt was want ze had zeer korte nagels.


Wat als we haar niet gevonden hadden? Dan had ze de hele nacht in de vorst aan een heel kort touwtje vastgezeten.
Waarom bonden ze haar vast aan het hek als ze zagen dat er iemand de verlichting aan deed en naar het hek kwam?? Waarom?? Maar niet aan denken, want gelukkig liep het met deze hond goed af.
En dankzij de heldere nacht en de volle maan heeft ze van ons de naam Luna gekregen.
Debbie

Dit bericht delen:
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someone