Uh!

UH! Ik “Uh!” wat af de hele dag en misschien is dit wel het meest gebruikte woordje hier in huis. Het klinkt als een soort hoestje maar het kan allerlei intonaties hebben.

Zo is er de korte “Uh!”, bedoeld om de overtreder op heterdaad te betrappen.
Men neme bijvoorbeeld een galgo die tegen alle regels in té enthousiast tegen de deur omhoog springt als je thuis komt… levensgevaarlijk voor die dunne pootjes in combinatie met het dubbele glas in de deur en dus een corrigerende “Uh!” waard. Effect: redelijk (poten en deur zijn nog steeds functionerend doch iets beschadigd)
Of eenzelfde galgo die zijn lange neus in de toilet van mevrouw Maus probeert te duwen om te kijken of daar nog een lekkere snack te halen valt: “Uh!Uh!” Effect: vrij goed, galgo schrikt zich meestal een hoedje omdat hoofd in kattenbak zit (met als gevolg dat hoofd wordt teruggetrokken met deksel en al maar het effect is er…)

Ook Sol krijgt wel eens deze “Uh!” naar zijn hoofd geslingerd. Bijvoorbeeld als hij ietsiepietsie te fanatiek met een trekspelletje bezig is (handen en polsen van de “Uh!”-zegger zijn hier niet tegen bestand). Effect: redelijk. Subject laat speeltje verbaasd kijkend los maar springt er vervolgens met vier poten bovenop om een andere benadering te proberen. Wederom “Uh!” nodig (of soms kan ik niet meer sputteren dan “Oef!” als subject boven op mijn buik is geland)

tn_20160810_183318De waarschuwende “Uh!”, meestal langgerekt van toon en gevolgd door een vraagteken: “Uuuuhhhh??” Bedoeld om de snoodaard te waarschuwen vóórdat hij de overtreding begaat.
Ideaal om Paco nog eens héél goed het gevolg van zijn actie te laten overdenken als hij écht die neus nog verder richting de compostemmer wil schuiven om die bananenschil of rotte winterpeen eruit te vissen. Of aanstalten maakt om dat houtblok uit de haardmand te pakken en daar heerlijk al splinters rondspuwend op te gaan kluiven.
Effect: goed. Galgo bevriest ter plaatse. Alleen de ogen bewegen nog richting de “Uh!”-zegger om een inschatting te maken of die actie toch écht verboden is. Soms nodig om te vervolgen met extra: “Nee!” om de “Uh!” kracht bij te zetten.

De “Uuuuhhh?” ook proberen in te zetten bij zwart harig monster met impulscontrole. Vooral bij thuiskomen na middagronde waarna meneer direct een gevulde voerbak verwacht. Rustig blijven zitten alvorens naar bak te lopen is het devies. Maar de waarschuwende “Uuuuhhh?” wordt al ingezet zodra hij gaat zitten om zijn halsband af te doen. Wetende dat iedere vezel in zijn lijf op scherp staat om richting geliefde etensbak te rennen. Effect: bijzonder! Lijkt echo-gedrag op te wekken. Mijn “Uuuhhhh?” wekt piepende hoogtonige en vragende “Uhuhuhuhu!” op van smachtende en likkebaardende vierpoter.

tn_img-20160527-wa0000De waarschuwende “Uuuhhh?” ook uitgeprobeerd op de koningin des huizes Maus. Maar die pakt het voornamelijk op als een uitnodiging om toch vooral verder te gaan. Het liefst in slowmotion en met een blik naar de “Uuuhhh?” – zegster waaruit die op kan maken dat ze wil zeggen: “Bedoel je dat ik DIT niet mag doen?”
Ter verduidelijking: Miss Maus strekt poot uit naar pen / euromunt / rode peper / dobbelsteen / fragiel glazen erfstuk en ik zeg : “Uuuuhhh?” Effect: geen. Maus kijkt hautain mijn kant op, tikt in slowmotion tegen voorwerp naar keuze en stelt het bloot aan de wetten der zwaartekracht. Zwaartekracht wint. Maus is tevreden met deze vaststelling en ik gooi mijn laatste soort “Uh!” eruit: De “Uh!Uh!Uh!” Bedoeld om bestraffend te klinken en met ijdele hoop op ontmoediging van de “Uh!Uh!Uh!”-uitlokkende gedragingen in de toekomst. Maar meestal uiting van ongeloof en ontzetting.

In geval van Mausacties totaal niet effectief. In overige situaties zeer wisselend resultaat.
Bij een likkebaardende Sol die zich tegoed doet aan de meest onsmakelijk ogende (en ruikende!) dingen uit de Oosterschelde (ik noem even half-opgegeten krabben en rottende mossels) is de “Uh! Uh!Uh!” meestal tegen dovenmansoren geroepen (letterlijk en figuurlijk..) Kalm smakkend als een culinaire fijnproever staat hij zeer bedeesd zijn knapperige heerlijkheden te degusteren en kijkt hij pas verbaasd op als ik zowat naast hem sta te roepen en te doen. Om dan doodgemoedeerd verder te sjokken naar een andere plek vol smakelijke heerlijkheden onderweg achteloos op een krabbenpoot kauwend. Effect: niks. Nada. Noppes.

Paco wil in de tuin nog wel eens de dolle vijf minuten krijgen en rent dan rond als een malle, bij voorkeur met iets in zijn bek. Een flostouw, een kluif, een nieuwe schoen…. Nieuwe schoen? “Uh!Uh!Uh!” Effect: redelijk. Schoen wordt na zes rondjes rennen en vier keer in de lucht gooien losgelaten; het is immers véél leuker om met dat gekke baasje te spelen dat zo leuk roepend achter je aan rent! Dus ja, de “Uh!”’s vliegen hier te pas en te onpas in de rondte. Geen wonder dat ik laatst bij de logopediste was en diverse klanken ten gehore moest brengen om mijn stem te testen. Op sommige punten was er nog wel wat verbetering nodig (dat vond ik zelf een understatement, zelfs de sirene op de eerste maandag van de maand klinkt toonvaster dan ik…), maar vooral mijn lage “Uh!”-klank klonk práchtig volgens haar. Wat een mooi timbre! Uhhhhh…ja, bedankt voor het compliment. Oefening baart kunst blijkbaar!

Lonnek-“uh!”