3 kleine kleutertjes


Op 1ste Pinksterdag 2006 kwam er weer een bus met Scoobyhonden aan in Nederweert.
Dit keer zaten er drie hele kleine pupjes bij van ongeveer 9 a 10 weken.
Ze waren alle 3 ziek en konden daardoor zeker niet in Scooby blijven. Dat zouden ze niet overleven.
De magerste van de 3, Angelo, zou mee naar Tricht gaan. Jessie ging via Tricht naar Nieuwe Gein en de derde pup werd door adoptieouders opgehaald.
Na het helpen van poep scheppen, koffie en thee zetten en plasjes op dweilen waren we al weer wat uurtjes verder en iedereen was intussen vertrokken met hun adoptie- of pleeghondje.
Maar wat liep daar nu? Een wit pupje? Dat was toch echt ‘besteld’.
Zouden de mensen geschrokken zijn van de diarree die de zieke pupjes hadden? Was het omdat ze tussen de 3 en 4 kilo waren terwijl ze op die leeftijd toch al zeker de helft meer horen te wegen?
Het enige wat we wisten is dat het witte broertje dan ook maar mee moest naar Tricht.
Op weg in de auto hebben we een naam bedacht voor het derde pupje en dat werd Flynn.
Jessie en Flynn groeiden gestaag en genazen enorm snel. Zo haalden ze broertje Angelo gauw in met alles.
Flynn ontfermde zich over het gratenpakhuisje Angelo en zorgde dat hij altijd warm lag tussen zijn pootjes.
[full_width]

[/full_width]
Jessie kwam die komende maanden regelmatig op visite of logeren.
Dan was het dolle pret met die drie.
[full_width]

[/full_width]
Toen kwam er een gezin voor Flynn. Ze noemden hem Floris.
Na 3 weken werd Flynn weer teruggebracht door iemand van de dierenbescherming. Beide ouders hadden een serieuze zelfmoordpoging gedaan. Niemand kan kijken in de hoofden van een ogenschijnlijk gelukkig gezinnetje.
Flynn is net als Jessie en Angelo uiteindelijk ook op zijn vaste stekkie terecht gekomen.
[full_width]

[/full_width]