Hoe is het nu met… Ramiro

Het verhaal van Ramiro, adoptienummer 14
20161029_152958Hallo allemaal,

Er werd mij gevraagd een stukje over Ramiro te schrijven, natuurlijk doe ik dit graag.
Nadat onze twee galgoteefjes waren overleden, begon het virus na verloop van tijd toch weer toe te slaan, we wilden weer een galgo.
De stichting gebeld en na wat heen en weer gepraat, werd ons gevraagd of we geen pup wilden hebben, er waren er zoveel in de opvang.
Tuurlijk zeiden wij, geen probleem en dat hebben we geweten.
Ramiro kwam bij ons met 4 maanden en ik moet zeggen, dat was wel eventjes wennen. We waren twee rustige galgodametjes gewend, die nooit blaften ,rustig door het huis liepen, buiten keurig liepen te wandelen, maar goed een pup dat is natuurlijk anders zeiden we tegen elkaar, komt goed.

Enfin, Ramiro buitelde blaffend, rennend en chaotisch het eerste jaar door.
Was het bij ons recht was het bij hem krom, bij ons ja bij Ramiro nee, daarbij was het wel een enorme kroelkont hoor, het was echt een lieverd maar oh zo onrustig en onzeker.

Ramiro ging al aardig naar de twee jaar lopen en er veranderde niet veel aan zijn gedrag, ik moet zeggen Giel en ik gingen elkaar af en toe vertwijfeld aankijken, hoort dit wel zo?

Toen kwam ik op het idee om er misschien een galgo erbij te nemen, een rustig stabiel hondje waaraan hij zich misschien een beetje aan op kon trekken,
ik las dat wel vaker op de windhondensite dat dat best weleens kon helpen. Het was een gok en we hebben goed gegokt.

Hannah kwam bij ons in huis, een schat van een galgoteefje van 8 jaar, zo stabiel als een huis, was door niets en niemand uit haar doen te brengen en kijk Ramiro was helemaal om.

Waar Hannah was, was Ramiro en andersom, sliepen kontje aan kontje samen op de bank, samen in de auto( wat ook zoiets engs was) samen wandelen, lekker dicht bij Hannah zijn, dat wilde Ramiro.

Het is gelukkig allemaal goed gekomen, Ramiertje blijft licht chaotisch maar ach we zijn eraan gewend, zo zit hij nu eenmaal in elkaar en het is een schat van een hond, heel lief voor de kleinkids. Luistert perfect buiten als hij losloopt, doet niet lelijk tegen andere honden, nee hoor we zouden Ramiro voor geen goud willen missen, we hadden wat startproblemen maar gewoon doorzetten.

Inmiddels is Ramiro 7 en Hannah 13 jaar en we hopen echt dat ze nog lang een setje mogen blijven.

20161029_152931

Groet Giel en Jeanette Feddes.