Hoe is ’t nu met…..Gasol

 

 

 

 

 

 

Gasol kwam bij ons in oktober 2009. Een heel bang hondje vol littekens en nog open wonden. Mager…. Sollie zoals hij al snel werd genoemd was één van de vele honden van Antonio. Op de foto kun je zien hoe hij er altijd heeft uitgezien bij ons en dat was nog maar één kant. Het grappige was, Sollie hield veel van de zon, lag in elk streepje zon en dan kleurde al zijn littekens bruin.
Aan kou en regen had hij een hekel maar sneeuw daar had hij een gruwelijke hekel aan. Dan weigerde hij om te lopen.. zo vies..ook schoentjes moest hij niet. Trouwens, dan kon hij helemaal niet meer lopen met zulke rare dingen aan. Dus dan schipperden we qua wandeling maar wat met hem. Hij heel kort omdat het nu eenmaal moest en de anderen verder en genieten van de sneeuw.
De eerste maanden leefde hij onder de tafel. Hij kreeg zijn eigen waterbak, etensbak, speelgoed etc. ook daar, want hij kwam er beslist niet onder vandaan. Met veel voorzichtige aandacht durfde hij heel langzaam steeds iets meer. Hij werd ook iets dikker maar is altijd erg mager gebleven terwijl hij erg goed kon eten.
Buiten wandelen, nou als ’t moet….maar liever niet. Vaak gingen we weg met de auto naar heel stille rustige plekken. Dan had Sollie meer rust en hoefde hij niet constant alert te zijn of er plots iemand of meerdere mensen aankwamen. Hij heeft het nooit echt prettig gevonden . Toch had hij veel bekijks, men vond hem zo mooi en lopen als een paradepaardje of een ballerina. Hij kon inderdaad heel mooi lopen.
Sol leerde van de andere honden wat spelen is, samen trekken aan een kussen wie de sterkste was. Ze hadden het door, de andere twee honden, dat was duidelijk en lieten hem winnen in het begin. Met z’n drieën waren ze een hecht team, waren er elk op hun eigen manier voor elkaar.
De tafel bleef de eerste jaren wel de veilige plek maar heel langzaam kwam hij steeds verder, de mand, een ander kleedje en de laatste paar jaar de bank…..en toen dat ontdekt was….toen durfde hij alles wel.

Ook van onze verhuizing had hij niets, het was gewoon allemaal goed. Sollie is altijd op zijn hoede gebleven voor andere mensen en dieren. Bij ons was hij echter geweldig. We hebben er een geweldige hond aangehad. Hem zo enorm zien veranderen, hem zien stralen, genieten, gelukkig hebben gezien. We konden alleen maar ontzettend veel van hem houden, onze lieve Sollie.

Sollie is onverwachts overleden in juni 2017. Wij hebben onze prachtige herinneringen foto’s en filmpjes van hem. Maar wat wordt hij gemist!

Jellie , Leo & Yuso.