Update Branca (Laura)

♫ Haar naam was Laura….♬

Ergens vorig jaar in oktober moet het zijn begonnen. Op Facebook kwamen steeds berichtjes voorbij van “Galgo’s” die ter adoptie aangeboden werden. Een van onze grote honden was overleden na een goed leven. Er was in principe plek voor een andere hond…
Goed over nagedacht en uiteindelijk voor een prachtige, jonge, sterke brindle-reu gekozen.Toch in ieder geval één hondje gered.
Toen gebeurde het…..een dag of twee later kwam ik per toeval op de site van Scooby terecht. De site van Forgotten Galgo’s.T ja, daar waren alle kneusjes dan. De hondjes met een rugzakje….de achtergelaten en minder sterke exemplaren. Daar had ik meteen op moeten kijken, dacht ik. Niet dat wij spijt hadden van onze jonge vriend, maar toch.
Ik bleef steeds hangen bij de foto van een klein galga meisje die ze Laura noemden. Underdog in “urgent need”.
Dat zielige gezichtje waar de hopeloosheid zo intens vanaf straalde.

Onder de littekens omdat ze niet sterk genoeg was om voor zichzelf op te komen.

Tja, wat doe je dan? De adoptie van onze jonge vriend was al in volle gang. Dat wilden we ook zeker niet ongedaan maken.
Maar 1 mogelijkheid…ook Laura komt naar Nederland.
Onder het motto waar er één bij kan, kunnen er ook wel twee bij!En zo geschiedde het!
Eerst kwam Ace in december via Galgo Project bij ons. Die was binnen een week al helemaal gesetteld. Sterke, vrolijke, jonge hond.
Half januari kwam Laura bij ons.
De verschillen konden niet groter zijn…..Zo vrij als hij is…zo onzeker is zij. Complete tegenpolen. Maar gelukkig kunnen ze goed met elkaar opschieten.

Ze heeft veel tijd nodig. De eerste 4 weken hebben we alleen maar oogjes met grote witte randen van angst gezien. Alles was nieuw en eng. Ze begint nu een beetje uit haar schulp te kruipen. Kan ontspannen op haar donut bij ons liggen slapen. Komt per ongeluk een aaitje halen en verbaasd zichzelf daarover, zo lijkt het! Het heeft weken geduurd voor ze überhaupt iets uit de hand aan wilde pakken. Maar ook dat hebben we gewonnen!

 

Kortom Laura, die nu Branca heet, komt er wel! We hebben nog een lange weg te gaan, maar dat is niet erg. Wij zijn heel blij met ons fragiele dametje!
Laat het voorjaar maar beginnen!
Christel en Ron