Hoe gaat het nu met Lucy (Lucera)

[full_width][/full_width]
Alweer een jaar woont Lucy ( Lucera ) bij mij.
Wat is er veel veranderd, tijd om een update te geven.
Vorig jaar in april kwam Lucy bij mij wonen, wat was ze bang voor mensen en andere honden.
Lucy maakte kennis met mijn Westie Benji, een oud hondje.
Na een korte gewenningsperiode ging het goed tussen de honden. Helaas werd Benji ziek en
overleed.
Al snel had ik besloten om er een hondje bij te nemen, het werd een pup , geen bedreiging en kon
met Lucy meegroeien.
Wessel, een Cairnterriƫr, dapper, ondernemend, vrolijk en een allemansvriend werd gelijk
geaccepteerd door Lucy.
Ze was als een moeder voor hem. Wessel mocht alles: in haar mand komen, met haar staart spelen
en als Lucy er geen zin meer in had, liet ze dat op een goede manier blijken.
En wat konden ze goed samen spelen.
[full_width][/full_width]
Wessel de allemansvriend liet Lucy zien dat je niet bang hoeft te zijn voor mensen. Op iedereen ging
hij af en voorzichtig maakte ook Lucy contact door even voorzichtig te snuffelen aan een hand of een
likje te geven. Eerst vrouwen , maar ze stapt nu ook voorzichtig op mannen af.
Lucy heeft nu dagelijks contact met mensen, Wessel geeft haar het voorbeeld.
Wessel kijkt op zijn beurt af hoe je hard moet rennen, hij geniet ervan om met Lucy door de tuin te
racen. Wat een mooi stel samen.
[full_width][/full_width]
In de omgeving ben ik gaan zoeken naar honden met wie Lucy goed overweg kon.
Zo maakten we kennis met een greyhound, hoe mooi is dat: ook een type windhond. Wat was Lucy
bang voor deze onstuimige hond. Verschillende keren hebben we samen gewandeld en na een tijdje
werd haar angst minder, nu spelen ze samen in de tuin.
Het gaat dus goed met Lucy en ik weet zeker dat wij nog meer mooie , leuke en ontroerende
momenten zullen meemaken en ik verheug me erop
[one_half][/one_half]
[one_half_last][/one_half_last]