Update Floyd (Tranche)


Nadat wij vorig jaar 2 van onze 3 honden hebben moeten laten inslapen kwam toch het bekende virus weer om de hoek, één windhond is maar zo alleen.

Waar ons hart sneller van gaat kloppen of een vreugdegolfje door je lijf gaat is toch een windhond. Wel ook naar andere “rassen” gekeken maar dat speciale gevoel wat een windhond geeft had ik nog niet, totdat mijn man zei: “heb je Tranche al gezien?” Nee dus, nog niet. “Dan moet je maar niet kijken”.
Okay, twee tellen later met Nicole aan de telefoon met de vraag of hij ook bij katten kon. Wel met de mededeling dat we nog echt in het beginstadium zitten van een eventuele adoptie.
Binnen zeer korte tijd 2 filmpjes toegestuurd gekregen waarop te zien is dat hij totaal niet geïnteresseerd is in katten. Hij vond de mens leuker.
De beslissing was snel genomen, Tranche mag komen.

Op 1 juli 2017 kwam hij met het transport van Baas Galgo aan voor ons in Almere. Met kriebels in onze buik wachten we op de bus. Eindelijk, wat duren die paar weekjes dan lang!
Wat een plaatje, wat een reus.
Floyd zoals hij nu heet is nu 1 week bij ons, en ik kan alleen maar zeggen: wat een ongelofelijke lieverd is het.
Vanaf het eerste moment gaat het goed met Joplin, ons teefje van 11 ½ jaar, en onze 2 katers; Saartje en Swiebertje. Saar, onze kamikaze kat, liep vrij direct naar Floyd toe en gaf een kopje. Ook liet hij het toe dat Floyd aan hem snuffelde. Swiebertje, de voorzichtige, bleef in de deuropening zitten om te kijken of zijn broertje nog steeds heel was. Na een kwartiertje kwam hij ook maar even kijken wat we nu weer in huis hadden gehaald. Ook is Floyd door Swierbertje goedgekeurd. Floyd zat bij deze kennismaking wel aan een riem vast, met ons ernaast, om risico’s voor de katers te vermijden.

Floyd eet, drinkt, plast en poept goed. Alleen de eerste 2 dagen 2 keer een ongelukje in huis, daarna al helemaal zindelijk! En dat voor een hond die uit een shelter komt waarvan we van de voorgeschiedenis niets meer weten dan dat hij op straat gevonden is.
De eerste ochtend stond hij al kwispelend, samen met Joplin, ons op te wachten. Zo bijzonder! Het is een ontzettende knuffelkont en gek op aandacht. Kan met vier poten de lucht in bij het zien van zijn voerbak en hij durft al de tuin in, dat duurde bij Joplin 4 jaar. Een aandachtspunt voor ons is dat hij tussendeuren kan openen die op het meest kleine kiertje staan, dat hebben onze vorige honden nooit gedaan. De buitendeur zit hier altijd al op slot omdat de katers deuren openmaken en de klinken van de tussendeuren zijn om die reden ook al jaren geleden omhoog gezet.
Floyd vindt het heerlijk om geborsteld te worden, dan krijgt hij ontspannen slaapoogjes. Hij is ook heel nieuwsgierig, alles moet onderzocht worden. Hij reageert op elk geluidje in het huis dat hij hoort, maar na een week zie je er al iets rust inkomen. Hij komt niet nerveus over maar is nog niet bekend met onze huisgeluiden.
Buiten zijn vindt hij ook erg leuk, wandelt (nog wel dubbel aangelijnd) heerlijk mee, snuffelt wat af en maakt kennis met de honden uit de wijk. Niet 1 keer een onvriendelijke reactie van de andere honden en van Floyd al helemaal niet. De ganzen, vogels en katten die in de wijk leven worden genegeerd. Hij is wel in de schemering meer alert dan overdag.
Wij zijn heel blij met hem en doen ons best om er een mooie, stabiele, gelukkige hond van te maken.
Frea