Update Irinita

Op oudejaarsdag 2017 hebben we onze vorige galgo helaas moeten laten inslapen. Ze was 3 jaar toen ze bij ons kwam. Erg bang, onzeker en enorme verlatingsangst. Langzaam veranderde ze in vrolijke, blije en vooral dankbare hond. We hebben mooie herinneringen aan de 11 jaar die ze bij ons was.

Het gemis van een maatje was groot. Maar nog groter was de wens om opnieuw een getraumatiseerde galgo een gouden mandje te geven. Op de website zagen we Irinita. Ze bleek al gepland voor een opvanggezin met stabiele galgo’s te komen. Maar na het intakegesprek met Greyhoundfriends, kregen we te horen dat Irinita rechtstreeks naar ons mocht komen. Wat een fantastisch nieuws!

Nu was het wachten op het transport vanuit Spanje (3 maart 2018). Het was maar drie weken later, maar het leek een eeuwigheid!
De aankomst van het transport was erg indrukwekkend, met name door de wijze waarop vrijwilligers zich met hart en ziel inzetten. Geweldig!
Irinita was heel erg angstig bij de aankomst van het transport. Ze wilde zelfs niet lopen.
Tijdens de reis naar huis ontspande ze wel een beetje.

In huis was Irinita in het begin een beetje angstig. Maar de nieuwsgierigheid overwon al snel de angst. Ze ging op verkenning door het huis en snuffelde aan alles.
Buiten was ze de eerste weken wel erg bang. Alle omgevingsgeluiden waren nieuw. Daarom vond ze wandelen of in de tuin zijn niet fijn. Maar met geduld en liefde is dat al enorm verbeterd. Eerst liepen we dagelijks vaste routes, maar nu lopen we ook andere routes. Drie à vier keer per week lopen we ook al met een wandelgroepje. Irinita lijkt het erg leuk te vinden, want als we de hondenvriendjes naderen begint ze al te piepen.

Ondanks dat Irinita altijd mee mag, is het belangrijk om haar te leren om af en toe een uurtje alleen thuis te zijn. Met de ervaring bij de vorige galgo, wisten we dat dat een probleem zou kunnen zijn. Maar het tegendeel is waar! Irinita kan makkelijk een half uur tot een uur alleen thuis zijn. Ze heeft er geen enkel probleem mee.

Ook hebben we Irinita kennis laten maken met de kat en het in huis rondhuppelende konijn van mijn dochter. Ook dat ging allemaal prima, maar je mag ze natuurlijk nooit alleen laten!

Irinita maakt elke dag stapjes vooruit en daar zijn we ontzettend trots op en dankbaar voor. Ze laat ook steeds meer emotie zien. Zo duwt ze bijvoorbeeld haar natte neus tegen je hand tijdens het wandelen of je krijgt een lik aan je arm of hand. Zo hartverwarmend!

We beseffen dat Irinita nog veel moet leren en nog steeds erg moet wennen.
Maar als ze in de 8 weken dat ze bij ons is, al zulke stappen heeft gemaakt, wat staat ons dan nog te wachten? We kijken er enorm naar uit en hopen dat ze lang bij ons mag blijven.

Lizy (en dochter Esther)

Adoptie van galgo Irinita (2018) from E & E on Vimeo.