Alleen thuis

Omdat honden sociaal levende wezens zijn kunnen ze zich erg onveilig voelen zonder roedel.
Als de roedel niet compleet is (bijvoorbeeld 1 of 2 van de gezinsleden zijn weg) dan zullen ze zich nog veilig voelen, maar als alle gezinsleden weg zijn en ze echt helemaal alleen zijn, kunnen ze in paniek raken.
Voor ongeveer de helft van alle honden kan dit een enorm probleem zijn. Ze gaan blaffen of slopen en soms worden ze ook onzindelijk.
Er zijn ook honden die niet alleen thuis kunnen zijn omdat ze dit nooit geleerd hebben.
Een hond die uit het buitenland komt en altijd bij meerdere honden heeft gezeten, komt nog wel eens in een gezin in Nederland terecht dat, goed bedoeld, 3 weken vrij neemt van het werk en denkt dat de hond die eerste drie weken beslist niet even alleen gelaten kan worden. Daarna beginnen de problemen, want ineens gaan de mensen weg terwijl het voor de hond ‘gewoon’ is dat er altijd iemand thuis was.
Het beste is om de eerste dagen verschillende keren per dag (al is het maar 1 minuut) de voor- of achterdeur achter je dicht te trekken en zeer kort daarna weer binnen te komen.
Dan weet de hond dat ‘zijn mens’ gewoon weer terug komt.
Als je weg gaat kan je ook een kong of snuffelmat met lekkertjes neerleggen waar ze dan even druk mee zijn.
Honden zijn ook zeer gevoelig voor vaste signalen: jas wordt gepakt, sleutels en tas.
Als de hond dan al opgewonden wordt, kan je ook een paar keer met jas en tas op een stoel gaan zitten en daarna weer jas uit, dus geen vast patroon.
Vaak hoor je ook “mijn hond is zo trouw en kan geen minuut zonder mij”. Dat klinkt leuk, maar handig is het niet. De hond kan beter zelfstandig gemaakt worden waardoor ze weer meer zelfvertrouwen krijgen.
Wennen aan een bench is ook erg handig. Het kan een veilig plekje zijn, vooral als er een deken overheen gelegd wordt.
Sommige honden raken in paniek in een bench. Dit kan te maken hebben met hun verleden (opgesloten geweest onder nare omstandigheden) en dan is een bench geen optie.

Eén keer heb ik een verhaal in een boek gelezen waar ik werkelijk zo om heb gelachen (in positieve zin). Dat ging over een hond die helemaal van slag raakte als zijn vrouwtje weg ging door de achterdeur of voordeur. Ook al was het steeds maar voor korte tijd. Ten einde raad klom ze door het raam als ze weg moest en tot haar verbazing ging het vanaf die tijd goed.
Deze bazin gaat dus trouw door het raam naar buiten en laat een rustige hond achter.

Anneke