Bezint eer ge begint…


Als mensen op een foto van een hond ‘vallen’ vanwege een lief kopje of die mooie ogen of de karakterbeschrijving, en ze maken dat aan ons kenbaar, dan sturen wij hen een adoptie/vragenlijst .
Vanaf die tijd gaat er een groot rad draaien, waarin vrij veel mensen een radertje zijn.
Zowel hier in Nederland als in Spanje.
De vrijwilligers in het asiel in Spanje gaan extra aan de slag met desbetreffende hond.
Ze gaan aan een lijntje lopen met de hond om te kijken hoe hij of zij het doet aan de riem. Ze gaan naar het kattenverblijf om te kijken hoe de hond op de katten reageert en bij twijfel gaan ze er bij zitten en blijven nog wat langer.
Dan gaat de hond in quarantaine en krijgt hij/zij alle entingen (gechipt worden ze allemaal al bij binnenkomst in het asiel), er wordt bloed afgenomen dat naar het laboratorium op gestuurd wordt om eventuele ziekte`s zoveel mogelijk uit te sluiten. De honden worden gecastreerd/gesteriliseerd, ontwormd en ontvlooid.
Daarna is er een berg aan paperassen in te vullen, de paspoortjes en de lab uitslagen moeten klaargemaakt worden en de reisdocumenten worden in orde gemaakt.
Als er ook maar iets niet klopt dan kan/mag de bus niet vertrekken.
Het is een enorme organisatie vooraf.
Intussen hebben de vrijwilligers in Nederland ook niet stil gezeten: telefoontjes naar de toekomstige adoptanten en een huisbezoek waar vaak heel wat kilometertjes voor gereden moet worden, overleg over de bevindingen enz.
Maar dat is vergeleken met het ‘grote’ werk wat ze in Spanje verrichten wel iets minder, al kom je alles bij elkaar hier toch ook op aardig wat uurtjes uit.
Als er dan plotseling een reservering niet doorgaat terwijl de gereserveerde hond al met 1 poot in de bus zit is dit een bittere teleurstelling voor heel veel mensen, maar vooral voor de hond.
Die kan niet terug naar zijn of haar paddock: ze zijn ‘geholpen’, ruiken anders en ze zijn een paar weken uit die roedel geweest. Dan worden ze vaak niet meer geaccepteerd.
Daarnaast kan het gebeuren dat als ze in die zanderige paddock terug komen, ze net in die periode besmet worden met het zandvliegje. Dan moeten weer alle bloedonderzoeken opnieuw gedaan worden, als er weer een gegadigde is voor de hond.
Dit alles betekent dat deze afbestelde hond in quarantaine moet blijven, en dat soms voor vele maanden. In quarantaine blijven houdt in dat er meerdere hondjes noodgedwongen in een kleinere ruimte zitten. En er is niet veel tijd om ze uit te laten, met zo’n honderd andere honden in de opvang om voor te zorgen.
En aangezien wij zeer begaan zijn met zo’n hondje halen we hem/haar dan gewoon naar Nederland, in de opvang. Maar dat heeft weer tot gevolg dat er een andere hond, die het misschien wel harder nodig heeft, niet mee kan. Hoe dan ook, er is altijd een hond de dupe.
BEZINT EER GE BEGINT is in deze dus een waar spreekwoord.