Steeds meer druk op Spanje om te stoppen met het ‘martelen’ van ongewenste windhonden.

Kristal, a volunteer plays with Greyhounds at Alhaurin de la Torre dog shelter. Photo: AFP

Met hun smalle kop en lange benen zijn windhonden één van de snelste hondenrassen op aarde, waardoor ze de voorkeur hebben voor jagers in Spanje om konijnen en hazen te vangen.
Maar in plaats van te worden beloond, worden windhonden vaak mishandeld,
vooral als ze te oud zijn geworden om te jagen.
Sommige eigenaren trainen hun windhonden om op jacht te gaan door ze met een lang touw aan
hun auto vast te binden en vervolgens met 60 kilometer per uur te rijden, zei Eduardo Aranyo van
het Spaanse dierenbeschermingspartij PACMA.
“Er zijn dieren die het niet redden, letterlijk meegesleurd door de auto”, vertelde hij aan AFP.

Spanje is één van de weinige Europese landen die jacht toestaan ​​met behulp van windhonden,
die de prooi vangen, doden en oprapen. Frankrijk bijvoorbeeld, verbood de jacht met windhonden
in 1844.

“De huishond, die we thuis hebben, is een kwestie van genegenheid, waar je van houdt en voor zorgt, maar voor jagers zijn honden vaak gewoon een ander middel om op jacht te gaan”, zei een woordvoerder van de natuurbeschermingsdienst Seprona van de Guardia Civil. .

De Spaanse wetgeving is te soft in dit gebied. Het binden van een windhond aan een auto is een administratief, niet een strafbaar feit en is alleen een misdrijf als het ernstig letsel of de dood veroorzaakt, voegde hij eraan toe.

Dierenliefhebbers vragen om een ​​verbod op jagen met windhonden. Een petitie van Change.org
roept het Europees Parlement op de praktijk te verbieden.

Jagers hebben veel windhonden, of “galgos” zoals ze in het Spaans worden genoemd, en dit leidt er
vaak toe dat ze weinig waarde hechten aan hun leven, zei Teresa Regojo van de Galgos en Familia rescue-organisatie die een windhondshelter runt in Malaga in het zuidwesten van Spanje.

“Jagers hebben er minstens tien. Ze fokken zonder enige controle om een ​​kampioen Galgo te hebben,’ zei ze terwijl ze omringd was door ongeveer twee dozijn windhonden in het asiel.

Wanneer het jachtseizoen – dat loopt van november tot februari – ten einde loopt, dumpen veel jagers ‘gewoon’ hun windhonden.

Campagnevoerders zoals SOS Galgos en Galgos del Sur schatten dat elk jaar 150.000 dieren in Spanje worden achtergelaten, een derde van hen windhonden.

Sommige windhonden zijn verdronken door hun eigenaars of opgehangen.

“Er zijn minder ophangingen maar nu verdrinken ze door ze in putten te gooien omdat dit niet wordt gezien, of ze breken hun benen zodat ze niet naar huis kunnen terugkeren”, zegt de stichter van Galgos en Familia, Vera Thorenaar.

De gepensioneerde Nederlander zorgt ervoor dat de verlaten windhonden die haar toevluchtsoord oppikt, worden overgenomen door gezinnen in andere Europese landen of in de Verenigde Staten.

Honderden verlaten windhonden komen terecht in gemeentelijke kennels (dodingstations/perreras), waar velen worden geëuthanaseerd.

Door (lichte) mentaliteitsverandering hebben rechtbanken de laatste jaren gevangenisstraffen opgelegd voor het misbruik van windhonden.

Een windhond fokker en voorzitter van een vereniging van jagers werd veroordeeld in oktober 2013 in Toledo in centraal Spanje tot zeven maanden in de gevangenis voor het ophangen van twee honden.

“Er zijn meer jonge mensen die werken om de jachthonden te redden en dat is een goed teken”, zegt Thorenaar.

Bron: 5 maart 2019