Geadopteerd: Mantero

En toen was daar Mantero out of the Blue!

Na anderhalf jaar Lady Grace die ook ‘out of the blue’ last had van nierfalen en Jane en ik afscheid van haar moesten nemen!, wij ons gezin wel weer wilden uitbreiden, gaf Anneke mij en Jane de optie om bij Connie alvast kennis te maken met Mantero.
Ik kan niet anders zeggen dat er een warme deken op me af kwam, was met Jane meer dan welkom.
Ik haalde Jane uit de auto en Connie haalde Mantero uit haar huis. Toen hij Jane zag begon hij soort van te brommen waarop Jane naar hem keek met een blik: ‘weet niet waar jij mee bezig bent, maar mij doet het niets’.
Jane is een hele stabiele hond geworden, opgevoed door mijn laatste Deerhound. Zij was 4 maanden toen ik haar ging ophalen en hij was weg van haar maar dat terzijde. We gingen met zijn vieren op pad. Op een gegeven ogenblik vroeg Connie of ik Mantero wilde vasthouden. Dat ging probleemloos totdat we weer bij haar thuis waren. Toen ik Jane in de auto zette wilde hij gelijk al mee.
Connie nodigde me uit voor koffie en hij bleef eigenlijk steeds bij me in de buurt, ook bij mijn sanitaire stop voor ik naar huis ging liep hij weer mee.
Dat was dat!!
Nu nog het huisbezoek: ja ja drie katjes en een loslopende papegaai dat is nogal een dingetje! Alles verliep goed.
Connie kwam Mantero brengen! Er lag gelijk een enorme plas naast mijn bureaustoel, misschien dacht hij: zo, ik woon hier nu ook. We zijn na het tekenen van het contract gaan lopen met Connie, haar honden en mijn honden en hebben afscheid genomen voordat ze bij de auto was, heftig hoor!
Mantero, ik noem hem Nelis, voelde zich heel snel thuis. Hij begreep binnen een dag het commando ‘zit’ en wacht tot hij mag eten en blijft in de auto als de klep open gaat. Hij kan meer dan goed met de katjes en de katjes met hem. Ook Joey de papegaai geeft geen problemen.
Buiten lopen gaat ook goed en volgende week gaan we oefenen met het lopen naast de fiets.

With a smile and a song
from Hoogvliet with love
Maria, Jane, Joey en Nelis (Mantero)