Loca is geadopteerd

Er was interesse voor Loca. Yeahhhh. Maar wel uit Zwitserland!

Adriana en Sara waren vanaf minuut 1 dat ze Loca op een foto zagen helemaal verliefd. Het was Loca en niemand anders. En hun huis is zo’n beetje de meest veilige vesting voor een bange hond die je je maar voor kan stellen. Dus Loca ging emigreren.

2 weken (en ook wat slapeloze nachtjes) hebben we nagedacht over hoe we dat konden doen.  Loca is best bang buitenshuis, dus hoe konden we haar op de meest rustige manier bij haar adoptiefamilie krijgen. Na veel wikken en wegen is er voor de auto gekozen. Anita ging gelukkig ook mee, want anders waren we nooit op de plaats van bestemming aangekomen, maar dan zaten we nog ergens in Timboektoe. En Loca werd gezelschap gehouden door haar goede vriendje Rosco en Lola (hond van Anita).

De adoptanten van Loca wonen tegen de Italiaanse grens en de ontmoeting zou plaats vinden zo halverwege in Offenburg (Duitsland). ’s Morgens om kwart over 5 vertrokken we en rond half 12 kwamen we bijna gelijk aan met Adriana en Sara.

Het was een zeer hartelijke ontmoeting. In een restaurantje waar we even de tijd namen voor een drankje, beetje kletsen en de adoptiepapieren invullen, kwamen er al gauw boze blikken richting ons tafeltje. De dames waren wat luidruchtig en de serveerster kwam vragen of het niet rustiger kon. Voor ons mocht het de pret in ieder geval niet drukken.

Nadat Loca gezekerd en wel in de auto van Adriana en Sara was gezet, zwaaiden we ze uitbundig uit en daar gingen wij weer de 560 kilometer terug naar huis. Anita en ik hadden nu nog meer het goede gevoel dan we al hadden: Loca kan het niet beter krijgen.

Om kwart over 8 waren we weer in Tricht en toen moest Anita nog ruim een uur verder rijden naar haar huis. Het was een vermoeiende maar geweldige dag. Loca, die op een prachtige plek terecht was gekomen bij twee geweldige dames. En Anita en ik hebben een leuke dag gehad, met een goed gevoel over de adoptie. Als laatste maar niet als minste hebben Lola en Rosco het ook geweldig gedaan die dag. We zijn blij dat niet elke adoptie zo verloopt qua afstand, maar het was zeker bijzonder om dit mee te maken.

Anneke

Loca’s laatste avond thuis bij Anneke, samen in de mand met vriendje Rosco

Loca de eerste avond alleen op de bank in haar nieuwe thuis, maar de volgende ochtend al samen met  haar nieuwe vriendje Ticho