Update Amy geadopteerd)

Kent u het beeld van een geknakte bloem of omgevallen paddenstoel?
Ondanks hun lot nog steeds mooi maar je weet niet of ze nog overeind komen?
Misschien kent u de titel van de documentaire: Broken Spirit? Dat is Amy….

Na een jaar in het grote, volle asiel Scooby kwam ze begin oktober bij ons in de opvang.
Bang, stil en te moe om weg te duiken.
Ze liet alles maar gebeuren, hield zich stijf en maakte zich klein.
Ze is 2,5 jaar en heeft daarvan het afgelopen jaar in het asiel gezeten.
Teruggetrokken, niet gezien en meestal met haar kopje naar beneden gebogen.

Amy is nu ruim 2 weken bij ons in de opvang, een wat kleiner en aandoenlijk ogend galgo teefje.
Ze ondergaat alles gelaten, geniet wel duidelijk van de zachte bedjes en de rust.
Onzeker als je haar benaderd maar ze laat zich wel aanhalen. Je merkt aan haar dat ze het prettig
vindt want als je stopt met aaien geeft ze een pootje om weer contact te maken. Zo zitten we dan,
poot in hand, zachte woordjes tegen haar zeggend. Het lijkt alsof ze zich dan op haar rug wil draaien maar zover is ze nog niet.


Sinds een paar dagen komt ze naar ons toe als we op de bank zitten, vandaag zelfs in een versnelde
pas want de plekken zijn hier snel bezet. Amy vindt het heel fijn om op de bank te liggen, op of onder een zachte deken.
Ze heeft met niemand problemen, niet met de andere honden en kijkt niet om naar de katten.
Vanaf de eerste dag is ze zindelijk en loopt goed mee aan de riem (dubbel aangelijnd met een veiligheidstuig aan).
Zo gaan de dagen rustig voorbij en zien we Amy steeds meer genieten. Wij zien het gebeuren, haar staart kwispelt al een beetje als we thuis komen. Haar ogen spreken nog boekdelen, maar achter dit gesloten muurtje komt dat geknakte steeltje weer tot leven.

Amy is geadopteerd.