Geredde greyhound wordt verliefd op blinde kat

Joanne Tester wist niet alles van de ex-racewindhond die ze adopteerde. Ze wist dat de hond in acht races was gebruikt voordat hij zijn been verwondde. Omdat een gewonde hond niet kan rennen, had
de trainer van de hond hem overgegeven aan de Animal Welfare League, een opvangcentrum in New South Wales, Australië:


De windhond bracht zes maanden door bij de Animal Welfare League voordat hij werd geadopteerd. Hoewel hulpverleners hun best deden om voor hem te zorgen, leefde hij in een constante staat van stress, waardoor hij ongeveer 10 kilo verloor. Hij ontwikkelde ook drukplekken van het liggen op een betonnen vloer en moest een paar gebroken tanden laten verwijderen omdat hij heel veel op zijn kennel kauwde.

Toen Joanne in 2011 voor het eerst de windhond ontmoette, die ze Fastfeet noemde, wist ze dat ze
hem wilde adopteren. “Ik kon zien wat een geweldige hond hij was”, vertelde ze. “Hij moest gewoon
leren hoe hij een huisdier moest zijn en geen rashond.” Wat Joanne echter niet wist, was hoe deze windhond zich met andere dieren zou gedragen. Joanne had drie honden, drie katten en pleegkatten.

Terwijl windhonden vriendelijke en zachtaardige wezens zijn, is het bekend dat mensen die betrokken zijn bij de windhondenrace-industrie in Australië een gruwelijke praktijk gebruiken die “live baiting” of “blooding” wordt genoemd om hun honden te laten rennen. De windhonden worden ertoe aangezet
de dieren te achtervolgen en ze uiteindelijk te doden. Baiting is al tientallen jaren illegaal in Australië, maar men weet dat veel trainers deze techniek gebruiken.


Met dit in gedachten wist Joanne dat ze bij haar andere dieren veel voorzorgsmaatregelen moest nemen met Fastfeet. Toen ze Fastfeet voor het eerst met haar andere honden introduceerde, had
hij een muilkorf om. En pas na 12 maanden, toen Fastfeet rustig met de honden omging kon de muilkorf af in hun bijzijn. Ze wist dat ze hem volledig kon vertrouwen. Nu kunnen de honden het
zo goed met elkaar vinden, en liggen ze bij elkaar in de mand.

Joanne heeft de katten lang in een apart deel van het huis gehouden en dacht er niet aan om ze aan Fastfeet te introduceren. Maar nadat ze had gezien hoe goed Fastfeet met de honden omging,
besloot ze het te proberen.

“Ik liet één van mijn katten gewoon naar buiten zodat hij haar zag, en ik de reactie van Fastfeet kon zien. Hij had zijn muilkorf aan en ik hield hem aan de riem. Zodra hij de kat zag, wilde hij erachter aan.
Ik weet niet of hij haar wilde pakken, maar hij had zeer zeker veel belangstelling in de kat.”

Joanne begon aan een lang proces van Fastfeet laten wennen aan de katten, wat bijna een jaar duurde. Na een reeks korte, begeleide ontmoetingen tussen Fastfeet en de katten (waarbij Fastfeet altijd gemuilkorfd was), stond Joanne uiteindelijk toe dat de katten dicht bij de windhond kwamen.
De eerste ontmoeting ging zo goed, Joanne vroeg zich af of ze zich ergens zorgen over moest maken. Fastfeet was uiterst zachtaardig met de katten en liet ze uiteindelijk helemaal over hem kruipen en knuffelen.

Maar het was één kat in het bijzonder – een pleegkat genaamd Indi – waar Fastfeet verliefd op werd. Indi was gered door CatRescue901 nadat ze door de straten van Sydney had rondgelopen met een ernstig geval van kattengriep. Ze had zo’n erge infectie dat haar beide ogen verwijderd moesten worden.


Toen Joanne Indi voor het eerst naar huis bracht, hield ze haar alleen in een kamer, terwijl Indi herstelde van haar operatie. Maar toen Fastfeet Indi’s kamer binnensloop terwijl Joanne aan het schoonmaken was, vormden de twee dieren direct een band. Uiteindelijk brachten ze bijna de
hele dag samen door, en elke dag daarna. Ze sliepen samen, knuffelden en speelden samen.
Toen Joanne een tuigje bij Indi aan deed om haar naar buiten te brengen, liep Indi met Fastfeet
door de tuin en lag met hem in de zon. Als Indi ergens van schrok, rende ze naar Fastfeet voor bescherming.

Toen het tijd was om Indi door een nieuw gezin te laten adopteren, wist Joanne dat Fastfeet haar heel erg zou missen. Maar de liefde voor katten van Fastfeet bleef niet bij Indi – hij heeft een band opgebouwd met elke pleegkat die in het huis van Joanne komt. “Hij wil gewoon bij hun zijn”, zegt Joanne. “Hij gaat op zijn deken zitten en de katten kruipen over hem heen, hij wast ze zelfs, ik begin te denken dat hij gelooft dat hij een kat is.”
Fastfeet is ook zeer beschermend voor de pleegkatten wanneer andere mensen hen komen bezoeken. “Wanneer mensen de katten komen ontmoeten, wil hij altijd deel uitmaken van de kennismaking, zegt Joanne. “Als hij niet in de kamer is, staat hij huilend en mokkend bij de deur.

Joanne hoopt dat het verhaal van Fastfeet anderen zal inspireren om ex-race windhonden te adopteren – over de hele wereld, want racen is helaas nog steeds een belangrijke industrie in de VS en Australië.
“Het adopteren van Fastfeet is het beste wat ik ooit heb gedaan,” zegt Joanne, “en ik kan me dit huis zonder hem niet voorstellen.”

Bron: