HONDerduit door Karina

Als kind ben ik opgegroeid met dieren. Wij hadden altijd een hond en vaak ook nog andere dieren als konijnen, vogels, hamsters, schildpadden en wandelende takken.
Onze hond was voor mij echt een maatje; hij is er altijd voor je en oordeelt niet. Hij begrijpt je doordat hij je energie voelt en weet precies wat je nodig hebt. Hij laat je zien dat hij dankbaar is dat je er bent en geeft je onvoorwaardelijke liefde.
Ik heb dus altijd geweten dat ik mijn eigen kinderen ook wilde laten opgroeien met dieren waarbij honden vooral niet mogen ontbreken. Wat ik als kind nooit heb geweten, is hoe het is om een hond te adopteren.
Als volwassene met kinderen maakte ik, dankzij mijn zusje Elisa en haar collega Miranda, kennis met de problematiek in Spanje en de prachtige, gevoelige galgo’s. Na adoptie van mijn eerste galga Kepa (inmiddels bijna 4 jaar geleden) had ik eindelijk het gevoel net zo veel te kunnen geven als dat ik van haar ontvang. Ik ben elke dag dankbaar dat zij bij ons gezin hoort.
Sinds 9 maanden hebben wij ons gezin aangevuld met een tweede galgo genaamd Arie. Hij gaf me meteen een poot alsof hij wilde zeggen:
‘’Jou mag ik wel’’.

Wij sloten Arie direct in ons hart en hij ons. Mijn kinderen (14 en 8 jaar oud) weten inmiddels precies hoe zij deze bange, gevoelige honden op hun gemak kunnen stellen. Deze kennis delen zij ook graag met hun leeftijdsgenootjes.
De foto is gemaakt toen Arie net bij ons was. Fenne laat zien dat mensen ook goed en liefdevol kunnen zijn en dat wij dankbaar zijn dat hij vanaf nu één van ons is.
Helaas is Arie heel erg ziek. Wij zijn dankbaar voor elke dag dat hij bij ons is en voor alles wat hij ons geeft.

Karina.