Update Mengana

Lily is nu bijna 1,5 jaar bij ons. Ze is nu 9,5 jaar en een erg lieve, stabiele, rustige galga.
Hier in Nederland heeft ze een heel andere carrière dan in Spanje, ze is fotomodel en mannequin voor de galgoshop Boaz. En nu heeft ze dus zelfs de eerste en tweede prijs gewonnen bij een fotowedstrijd, dit was georganiseerd door 112Carlotagalgos om geld op te halen voor de shelter in Spanje.
En niet zomaar een categorie, ze heeft de eerste prijs gewonnen in de categorie ‘Best Bottoms’! De mooiste billen van de wereld, wie kan dat nu zeggen …

tn_lily5tn_lily1 tn_lily2 tn_lily3

tn_lily4 tn_lily4a

Het was niet zo moeilijk om de tweede prijs te winnen in de categorie ‘Sweet Dreams’ want ze vindt het heerlijk om in bed tussen ons in te slapen. Tot nu toe wil ze echt niet op de bank liggen, maar in bed dat vindt ze heerlijk.

tn_lily6

Lily is ook heel erg gevoelige en een erg bijzondere dame. Wij zitten op het moment in een verdrietige periode, omdat mijn moeder in augustus is overleden. Mijn moeder woonde een aantal huizen verderop, dus we kwamen daar dagelijks over de vloer. Ook nu nog helpt Lily mij erg met het verwerken van het verdriet. Zo loopt ze s avonds altijd een ‘ere rondje’. Het laatste uitlaat rondje is voor mij altijd het moment om wat tegen mijn echtgenoot aan te praten over mijn moeder. Ik haal wat herinneringen op, hoe ik haar mis. Na een dag alleen met je gedachte voelt dit goed zo in het donker. En wat ik dan zo mooi vind, is dat Lily dan niet rechtstreeks naar huis loopt, maar de oprit oploopt waar mijn moeder woonde. Dan loop ik haar altijd achterna, ze loopt naar de achterdeur, kijkt even en draait dan met haar mooie billen rustig om en loopt statig naar huis. Het is echt een soort ritueeltje geworden. Haar manier om te zeggen, ik weet het nog, ik mis haar ook, ik ben er voor je. Iedere keer als ze dit doet emotioneert het mij erg. Het is niet elke keer bij het uitlaten dat ze dit doet, soms staat ze even stil, en zie je haar denken, “hmmm nee, we gaan direct naar huis”, heel apart.
Hoe anders staat onze Dorrestein hierin, zij was meer aanwezig tijdens de ziekte van mijn moeder en kon haar heel goed troosten, ze heeft zelfs afscheid van mijn moeder genomen in het ziekenhuis, meegesmokkeld in een wandelwagentje … Maar na het overlijden ging het leven al snel door voor haar zo lijkt het. Zij staat zo vrolijk in het leven, en zo moet het ook, we moeten door. Je ziet haar denken, “ja het is erg, ik mis haar ook, maar laten we nu maar iets leuks gaan doen”.
En zo helpen beide meiden mij om door deze periode heen te komen, het verdriet mag er zijn, maar we moeten ook verder. Zij trekken mij voort, naar de overkant, naar die andere wereld, een wereld zonder vader en moeder. Voorlopig blijven we ons ‘ere rondje’ lopen, zolang Lily dit aangeeft!
Hoe dit zal gaan als er nieuwe mensen in het huis komen te wonen, nou dat zien we dan wel. Misschien is dit voor Lily dan ook de volgende stap, om alleen langs te lopen, en direct naar huis te gaan.
Wat ben ik blij dat ik voor deze twee dames mag zorgen!

Caroline

Klik hier om naar Mengana haar pagina te gaan
Klik hieronder op Mengana haar naam om al haar updates te zien