Hoe is het nu met…. Lorenz, een Hound van Stand……

Onlangs hebben we een update van Lorenz gekregen van zijn uitje naar Amsterdam….

De baas was jarig (wist ik ook niet), en bereikte een bepaalde leeftijd (tot zijn eigen ergernis), en de vrouw vroeg zich af wat hij wilde hebben? Een feestje zat er vanwege Covid niet in en de vrouw besloot een nachtje Amsterdam te regelen. (was ik nog nooit geweest, maar de baas is er geboren en opgegroeid zei de vrouw) Ik vond het wel spannend, zo op een doordeweekse dag in de auto met zijn allen. Naast mij in de kofferbak stond een koffer in de weg (ik kon er maar net naast liggen op mijn autokussen) en daar gingen we………

In Amsterdam aangekomen werd de kofferbak opgedaan door een meneer met een pet, en witte handschoenen aan om de koffer uit de auto te halen, en gelukkig stond de baas er ook bij om mij uit de auto te halen. Toen werden de spullen door die meneer naar binnen gebracht en kwam hij terug om de autosleutels aan te nemen van de baas, en vervolgens liepen we zo naar binnen (door een hele enge draaideur), de auto gewoon achterlatend bij die meneer? (dat had ik de baas ook nog nooit zien doen). Ik keek mijn ogen uit, naar al die mooie lampen en spiegels en overal bankjes en fauteuils waar Llorentz wel even op zou willen liggen………maar dat mocht natuurlijk niet. Ik vond het allemaal best een beetje eng, maar de baas was er erg rustig onder, er kwamen allemaal mensen in uniformen naar me kijken en die aaiden me en zeiden dat ik welkom was als hun gast, en mooi en lief. Vervolgens moesten we in een lift, met zijn allen en de koffer en ik dus ook. Dat vond ik ook wel eng, maar de baas zei dat het kon en dat ik rustig bij hem moest komen staan, wat ik ook braaf deed natuurlijk.

Boven kregen we een kamer, met een HEEL groot bed, en een badkamer. Dat mocht ik allemaal zelf inspecteren en mijn kussen uit de auto was ook meegekomen, daar mocht ik wel op liggen zei de baas………..nou mooi niet, ik ben lekker op dat grote bed gaan liggen ! De baas zei dat ik op een hele bijzondere plek was en dat de meeste hondjes helemaal niet op zulke sjieke plekken mogen komen. Maar zei de baas, je bent een Hound van Stand en die slapen dus ook op stand (*****). Ik kon er wel aan wennen hoor………

 

 

En zo heb ik de binnenstad van Amsterdam mogen besnuffelen, de Zeedijk, de Wallen, de Dam en ik vond het allemaal best indrukwekkend. ’S Avond met de baas op de Dam gelopen, waar verder niemand was, tegen het Koninklijk Paleis aangeplast (onder aanmoediging van de baas). 

Vervolgens lekker geslapen in de enige fauteuil die de kamer rijk was. En de volgende morgen heerlijk ontbeten met de baas en de vrouw, met uitzicht op de Dam.

Daarna weer even rondgewandeld en vervolgens was die meneer met de pet en de witte handschoenen er weer, en moesten we even wachten op onze bagage en de auto. Ik was best moe en ben lekker in de lobby op mijn kussen gaan liggen, aan de voeten van de baas. Vervolgens weer in de auto en op naar Den Haag, en was ik best blij weer thuis te zijn, bij de poesjes (die dit allemaal mooi maar gemist hebben) en mijn eigen mand.

En zo gaat dat dus, van gedumpte Spaanse jachthond tot Hound van Stand……….het bevalt me

Met vriendelijke groet,

Jeroen & Mignon
Boys + Llorentz