Hoe is het nu met…… Bruno?

Eindelijk, Bruno, ons leukste sinterklaas cadeau ooit!

Eindelijk was het dan zover, 5 december konden we Bruno, ons leukste sinterklaas cadeau ooit, gaan ophalen! We hadden er helemaal zin in, zeker na al dat leuke contact met het pleeggezin. Zo hadden we al een goed beeld van Bruno en konden we ons goed voorbereiden. De voorpret alleen al was zo  leuk, allemaal nieuwe spulletjes kopen en alles weer “hond proof” maken thuis.

En, wat hebben Anneke (adoptie consulent) en Carla (opvanggezin) het goed gezien dat deze jongen goed bij ons past! Wij zijn ontzettend blij om deze clown in ons midden te hebben! Want… ja een clown is het wel, dat hadden ze goed beschreven op de site, zoals alles wat er over hem geschreven was. Iedere dag tovert hij weer een lach op je gezicht. Hij verzint de gekste dingen om je aandacht te trekken, zo komt hij iedere dag met een bh van mij aangelopen, of ook met onze werktassen… Hij kijkt ook graag naar het doortrekken van de wc… en dat water bij het douchen is ook bere-interessant…haha…. En als je even niet oppast ligt er een knuffel of een kluif in je koffie. Hij gooit ermee en springt er dolblij achteraan, heerlijk speels en een echte lekkere puber.

Toch luistert hij ook enorm goed. We staan er zelfs van te kijken hoe snel hij leert. Echt fantastisch! Daar heeft het pleeggezin wel een superfijne start mee gemaakt, waar wij hier lekkerop door kunnen gaan met aanleren. Het is ook echt een enorme kroelkont…. en het liefst ligt hij op je, ja gewoon echt bovenop je! Wel heerlijk, zo’n knuffelkont.


Hij is inmiddels ook al aardig gewend aan het ritme hier. In het begin kon hij nog niet zonder geruststelling van ons in slaap vallen. Dan ging heel spelen en erg druk doen zodra hij merkte dat we naar bed wilden. Inmiddels gaat hij zelf al liggen op zijn speciaal ingerichte slaapplekje liggen, zelfs voordat we naar bed gaan, en is hij ’s morgens niet wakker te krijgen, de slaapkop.
 
We hebben een stal met paarden en als die uitgemest worden dan vind Bruno het heerlijk om in het hooi te klimmen, of beter gezegd er helemaal bovenop te gaan zitten….
 

Onze kleinste ponyvriend nemen we ook wel eens mee met wandelen en daar loopt Bruno ook braaf naast. Ik heb zelfs al helemaal alleen gewandeld met de pony en Bruno, zoooo leuk! Ook heeft Bruno al heerlijk met wat andere honden uit de buurt kunnen spelen en wandelen. Alles gaat goed, hij kan echt met alles en iedereen. Zelfs de kat die op stal woont eet hij niet op, gelukkig! Liefst wil hij spelen, maar dat snapt de kat nog niet helemaal, al daagt ze hem zelf nu ook steeds meer uit. Ik heb er wel vertrouwen in, die twee worden uiteindelijk gewoon vriendjes.
 
We hadden het in het begin wel even met deze jongen te doen toen we hem mee naar huis namen. Alles weer anders en hij was inmiddels bij het opvanggezin gewend om met andere honden te zijn. Bij ons moet hij af en toe even alleen zijn, natuurlijk bouwen we dat langzaam op. Dat gaat al steeds beter, maar uiteindelijk willen we toch graag een vriendje voor hem. Dat lijkt ons toch leuker, vooral voor Bruno. Hopelijk mag dat Ringo worden, dat lijkt zo op het eerste gezicht een goede match te zijn voor Bruno, maar je weet het niet. Dus we hopen het eind januari te kunnen zien…. spannend of het allemaal door mag gaan, zodat ze hopelijk fijn samen kunnen zijn bij ons.
 
Wij zijn blij dat we weer zo’n fantastische hond geadopteerd en hopelijk komt daar eind januari lieve Ringo bij!
 
Groetjes Marko, Natasja en Bruno