Minecraft, de ‘foster failure’

Transport 13 maart 2021: Dit is altijd weer een hele happening. Prachtig om de honden uit de auto aan te pakken, wetend dat ze allemaal onderweg zijn naar hun nieuwe leven. Een leven wat ze nog nooit gekend hebben: een huis, een warme mand en vooral liefde.

Dit transport bracht ook Minecraft die bij mij in de opvang zou komen. Opvangen is een van de dankbaarste dingen die je kunt doen. De brug zijn voor een hond naar een goede match. Ik blijf het heel speciaal vinden.

Met de ene hond heb je meer klik als met de andere, zo gaat dat nu eenmaal. Ze zijn allemaal lief, speciaal en dankbaar, dat staat vast. Maar er zit er soms een tussen, daar heb je vanaf de eerste blik een klik mee en dat gebeurde met het aanpakken van Minecraft.

Ik kreeg het gevoel als een puber op haar eerste afspraakje, kippenvel en de tranen schoten in mijn ogen. AAAAAIIII dit is wat je niet wil als opvanggezin en het eerste wat ik mij bedacht was: laat hij alsjeblieft snel zijn gouden mandje vinden.

Eenmaal thuis gedroeg hij zich ook nog eens als de perfecte hond…. Was binnen een dag zindelijk en een perfecte gentleman voor mijn eigen galga J’adore (Doortje). Kortom het perfecte plaatje.

Binnen een paar dagen was hij helemaal thuis en draaide mee in de dagelijkse zaken of hij dit al jaren zo deed. Autorijden, op visite gaan, mee naar ons paard, winkelcentrum, kleine kinderen, mannen, nergens was een aandachtspunt. Iedere hond onderweg was zijn vriend. Een heel open en vriendelijk karakter. Daarbij ontpopte hij zich ook nog als een enorme knuffelaar. In de nacht werd ik wakker met een poot om mij heen! Mijn eigen (buiten) onzekere Doortje bloeide ook weer helemaal op en zag het wandelen weer als een gezellig uitje samen met haar gentleman Minecraft.

Nu heb ik het geluk dat ik meestal dit soort honden tref in de opvang: het is altijd genieten om ze op te zien bloeien tot een fijne gezinshond. Maar toch lag het bij Minecraft anders. Een stuk van mijn hart was vergeven en ik geloof dat het bij Doortje hetzelfde was.

Als adoptieconsulent van Greyhoundfriends is het dagelijks de routine om de mailbox vroeg in de ochtend te openen en de adoptie aanvragen te lezen met elkaar te delen en te bespreken.

Na 2 weken begon ik mijzelf te betrappen dat ik dit met zweet in mijn handen ging doen en hoopte dat er voor Minecraft alsjeblieft geen aanvraag in de mail zou zitten.

Updates kwamen gewoon niet uit de pen, want stel je voor….…….. !

Intern bij Greyhoundfriends was dit natuurlijk ook niet ongezien en werden er al aardig wat grappen gemaakt. Ik bleef heel goed volhouden dat ik hem niet ging adopteren en dat de geschikte match ging echt voor hem komen. En die is er ook gekomen….. ! Ik, ik ben gewoon de perfecte match, Doortje is de perfecte match!

Minecraft hoort sinds 11 mei nu echt bij ons tweetjes. Ons gezin is compleet met een man in huis. Wij zijn super happy!

 Intern bij Greyhoundfriends nog een hoop lol gehad met het verzinnen van een leuke naam.

Het is (Don) Diego geworden en ook daar luistert hij al naar, de kanjer!

Opvangen blijven we nu met zijn drieën doen en wat zal Diego een hoop toekomstige galgovrienden van hem gaan helpen simpel door de stabiele factor voor ze zijn.

Groeten van Nancy, J’adore en Diego de foster failure.