Canelito (update)

Update Canelito, alias Kanjerlito

Morgen is Canelito twee weken bij mij in opvang. Wat een lieve, aanhankelijke hond is het en jawel, hij is 100% zindelijk. Daarom kreeg hij na vier dagen de bijnaam Kanjerlito (dank aan Connie).

De eerste twee weken.

Bij thuiskomst zijn we eerst met Canelito en mijn twee galgo’s een stukje het park in gegaan om de honden kennis te laten maken met elkaar en dat verliep prima. Toen allemaal naar binnen en naar boven, want het leefgedeelte is op de eerste verdieping.De trap op en af was de eerste keer een hele uitdaging, trede voor trede is hij naar boven en naar beneden geholpen. De trap oplopen had hij na twee keer door en de trap af was na twee dagen geen probleem meer.Eenmaal boven ging hij meteen de boel verkennen. Daarna heeft hij zich opgerold in de zitzak en viel in slaap. Hij was thuis. De zitzak is wel zijn veilige plekje geworden, dat is waar hij zich terugtrekt.

Na vier dagen wilde hij de trap niet af en stond bovenaan te piepen. Ik dacht al te zien dat dat hij wat stijfjes liep, hij had spierpijn van de dagelijkse wandelingen in het park en het bos. Zijn conditie is nog niet op peil en zijn spieren zijn nog niet heel sterk. Maar daar wordt aan gewerkt, want hij eet als een bootwerker en gaat wel mee met alle wandelingen (aangepast aan de temperatuur). Ik heb hem naar beneden begeleid omdat hij mee naar buiten moest voor de eerste ronde ‘s ochtends. Het is wel even het vermelden waard: Canelito is echt 100% zindelijk. Hij heeft nog steeds niets in huis gedaan.

Canelito is niet bang voor mensen (ook niet voor mannen) en andere honden. Het is zo leuk om te zien dat hij steeds meer loskomt en speelt met honden èn mensen. Want hij is erg mensgericht. Dat maakt hem ook geschikt voor adoptie als enige hond. Ondanks dat hij niet bang is voor andere honden, begroette hij andere honden in het begin met een gesprek (niet blaffen of janken, maar het geluid zoals bij het dromen). Dat is al een stuk minder. Verder kan hij heel goed met andere honden, hij heeft een rustige aard, maar is nog wel een beetje onzeker. Om hem te helpen met zijn onzekerheid (hij was een underdog in de paddock bij Scooby) gaat hij mee naar de socialisatieklas. Op het omheinde losloopveldje kan hij los (met gps-tracker) en begint hij nu ook mee te rennen en te spelen met de honden uit de buurt.

Na twee weken luistert hij ook al goed. Tijdens de boswandelingen, waarbij hij nog steeds aangelijnd is met gps-tracker, laat hij weinig jachtinstinct zien. Of hij met katten kan leven moet nog getest worden, daarover meer in de volgende update.

 

Ik kan maar een ding zeggen: Kanjerlito is klaar voor zijn mandje bij zijn eigen mensen.

 


 

Filmpje van Canelito, rustig aan de lijn.

En nog maar een keer: Canelito kan al traplopen