Hoe is het nu met … Leo, adoptienummer 35.

Lieve lieve Leo,

In januari 2010 kwam je bij ons. En inmiddels ben je behoorlijk op leeftijd. 15 jaar alweer.
Wandelingen van anderhalf tot 2 uur zit er niet meer in, maar voor minder dan 3 kwartier per
wandeling ga je niet. Ondanks je artrose en andere ouderdomsklachten vooral aan je achterpoten,
je stapt moedig door. Je bent altijd graag op pad geweest nieuwe dingen ontdekken, vooral poortjes bruggetjes en steegjes kon je nooit voorbij lopen, daar moesten we door of overheen, een discussie
met je aangaan hierover ging niet en nu nog niet . Je blik, je ogen ,hoe je ons dan aan kunt kijken……
dus liepen en lopen we maar mee, jij blij dansend naast ons, het is je weer gelukt.
Je bent van het begin af aan heel beschermend geweest naar ons toe en naar de andere honden.
Je voelt je heel verantwoordelijk.
Je ligt graag op de grond het liefst op schoenen, maar mocht je een op de grond gegleden vest zien is dat ook prima.
Je staat regelmatig even stil op straat, kijkt ons dan blij aan en geeft kopjes, je doet stoer maar bent erg aanhankelijk naar ons toe.

In het begin had je het moeilijk want hoelang zou je hier mogen blijven het was immers al vaker zo gegaan. Je had het duidelijk moeilijk, kreeg ook klachten, tot we naar Ayen gingen, de hondentolk.
Al je vragen werden beantwoord en de bevestiging dat je ALTIJD bij ons mocht blijven, altijd.
Je moest het nog maar zien zei je. Terug naar huis in de auto was je diep aan t nadenken , thuisgekomen kregen we dadelijk iets moois te zien van je. Je klom op de bank, draaide je op je rug, poten omhoog en…. Leo was eindelijk thuis.
Je hebt veel kunnen rennen met de andere twee honden , soms was er plots een verdwaalde haas of konijn op t veld maar gelukkig voor hen waren er genoeg vluchtgaten. Muizenholen open graven ook een hobby van je….
Rennen wil je niet meer die behoefte is wel verdwenen, het gaat ook eigenlijk niet meer echt.
Dansen en gek doen aan de riem ben je nog wel regelmatig voor te vinden tot groot geluk van onze andere hond.
Je bent een wolf een paard en leeuw genoemd door kinderen, en ze mogen je best aaien,
daar sta je wel even voor stil.
Leo was destijds in de opvang bij Monique, daar mocht hij wel terug komen hoor als t niet lukte.
Maar we waren al dadelijk verliefd op hem. Monique had ook een mooi gedicht over hem gemaakt.
Leo is groot en sterk, stoer. Leo is lief, beschermend en tegelijkertijd heeft Leo iets kwetsbaars .
Leo is panisch voor de stofzuiger en voor zulke herrie in t algemeen.


Leo graaft graag hele diepe kuilen om in te liggen. In de tuin is een grote plek waar hij dit mag doen.
In de zomer zijn de kuilen soms zo diep, koel zand uiteraard, dat je soms schrikt want dan ben je hem echt kwijt, hij gaat helemaal op in het zand.

Je bent prachtig we houden veel van je, en hopen nog op een lange goede tijd samen.

Groet van Jellie en pootje van Leo.