Eén jaar met Tycho (Furtivo)


Ik had hem al maanden zitten bekijken op de Scooby-site: Furtivo, een prachtige brindle galgo die er op de foto’s uitzag als een eenzame zwaan. Mijn verstand zei dat drie honden thuis al genoeg was, en ik was zelfs opgelucht toen ik hem opeens niet meer vond tussen de honden op de adoptiepagina. Toen bleek dat hij niet gereserveerd was, maar wel naar de In urgent need- Forgotten Galgos pagina was verhuisd, twijfelde ik niet meer en heb meteen gevraagd of ik hem mocht adopteren. Ik had al eerder galgo’s met een rugzakje geadopteerd en mijn roedeltje thuis was ondertussen stabiel genoeg om er eentje bij te nemen. Furtivo kwam aan op 4 augustus 2018: een gentle giant die kwam, zag en overwon. Enkel fox terrier Alfie heeft er nog altijd moeite mee dat hij niet langer het baasje van de groep is – hij kan het ook nooit halen met rennen en dat maakt hem elke keer weer boos. Tycho loopt ondertussen (op omheind terrein en op onze dagelijkse route door de velden) zo vaak mogelijk los; hij luistert zo goed dat je zou denken dat hij heel zijn vorige leven op de hondenschool heeft gezeten. Zijn angsten komen soms nog boven: hij is galgo-typisch voorzichtig met mannen en houdt vreemden liefst op een afstand. De vliegenmepper haal je best niet boven en bij bruuske bewegingen en luide stemmen gaat hij snel naar zijn vroegere veilige hoekje. Maar een beetje hondenkenner kan hier goed mee omgaan.
Je leert er natuurlijk ook heel veel van. Bijvoorbeeld dat je vlees best bovenop de kast van 2m hoog ontdooit… Het allerleukste aan Tycho vind ik dat hij kwispelt. Het is mijn eerste galgo (in een rijtje van 5!) die kwispelt, en dat vind ik heel bijzonder. Tycho is de meest wijze, gevoelige en lieve hond die al bij mij terecht is gekomen en ik ben er elke dag heel gelukkig mee!

Veerle